:: Kontakt ::
Parafia Rzymskokatolicka
pw. św. Andrzeja Apostoła

Wyskoć 40
64-000 Kościan
Tel. +48 65 513 14 42
biuro(at)parafiawyskoc.pl

Proboszcz
ks. Krzysztof Pustkowiak



:: Kliknij ::
Facebook

TV Lumen

Słowa Poznania


Wspólnota Żywego Różańca

Działają przy poszczególnych parafiach odmawiając codziennie jedną dziesiątkę różańca z comiesięczną zmianą tajemnic różańcowych. Rozszerzają cześć Maryi uczestnicząc w procesjach maryjnych i podejmując działalność apostolską. Działają w oparciu o „Ceremoniał żywego Różańca” zatwierdzony przez Księdza Prymasa Kard. S. Wyszyńskiego w 1977 r. Na czele każdej Róży Różańcowej stoi zelator. Wszyscy zelatorzy tworzą Radę żywego Różańca, która spośród siebie wybiera Przełożonego i zastępcę. Nad całą parafialną wspólnotą żywego Różańca czuwa Dyrektor (Opiekun), którym zazwyczaj jest ksiądz proboszcz albo ksiądz wikariusz. Całością działań kieruje Archidiecezjalny Duszpasterz Wspólnot żywego Różańca. W Archidiecezji Poznańskiej we wspólnotach różańcowych uczestniczy 70 tys. osób. Ponadto w poszczególnych parafiach działają także inne wspólnoty różańcowe: Jasnogórska Rodzina Różańcowa, Misyjny Różaniec Rodzin, Podwórkowe Kółka Różańcowe.

Ks. dr Jan Glapiak
Diecezjalny Duszpasterz Wspólnot Żywego Różańca
tel. 61 851 28 15
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

OBIETNICE RÓŻAŃCOWE

Błogosławiony Alan de Rupe, apostoł różańca świętego, otrzymał od Niepokalanej Matki następujące obietnice:

1.      Tym, którzy będą pobożnie odmawiali różaniec, obiecuję szczególną opiekę.

2.      Dla tych, którzy będą wytrwale odmawiali Rosłaniec zachowam pewne zupełnie szczególne łaski.

3.      Różaniec będzie potężną bronią przeciwko piekłu; zniszczy występek i rozgromi herezję.

4.    Różaniec doprowadzi do zwycięstwa cnoty i dobra; w miejsce miłości do świata wprowadzi miłość do Boga i obudzi w sercach ludzi pragnienie szukania nieba.

5.      Ci, którzy zawierzą mi przez Różaniec, nie zginą.

6.  Ci, którzy będą z pobożnością odmawiali mój różaniec, rozważając jego tajemnice, nie zostaną zdruzgotani nieszczęściem ani nie umrą nieprzygotowani.

7.      Ci, którzy prawdziwie oddadzą się memu różańcowi, nie umrą bez pocieszenia Kościoła.

8.    Ci, którzy będą odmawiali różaniec, znajdą podczas swego Życia i w chwili śmierci światło Boże oraz pełnię Bożej łaski i będą mieli udział w zasługach błogosławionych.

9.      Szybko wyprowadzę z czyśćca te dusze, które z pobożnością odmawiały różaniec.

10.  Prawdziwe dzieci mojego różańca będą się radować wielką chwałą w niebie.

11.  To, o co prosić będziecie przez mój różaniec, otrzymacie.

12. Ci, którzy będą szerzyć nabożeństwo do mojego różańca, otrzymają ode mnie pomoc w swych potrzebach.

13.  Otrzymałam od mego Syna zapewnienie, że czciciele mego różańca będą mieli w świętych niebieskich przyjaciół w Życiu i w godzinie śmierci.

14.  Ci, którzy wiernie odmawiają mój różaniec, są moimi dziećmi - prawdziwie są oni braćmi i siostrami mego Syna, Jezusa Chrystusa.

15.  Nabożeństwo do mego różańca jest szczególnym znakiem Bożego upodobania.

ODPUSTY RÓŻAŃCOWE

Nauka o odpustach opiera się na Objawieniu Bożym i należy do porządku nadprzyrodzonego. Zakłada istnienie grzechu, który jest przekroczeniem prawa Bożego, pogardą osobowej miłości Boga, prawdziwą i niepojętą obrazą Boga. Następstwem grzechu jest kara wymierzona przez świętość i sprawiedliwość Boga, którą można „odbyć" tu, na świecie przez cierpienia, dolegliwości i trudy życia, szczególnie przez śmierć, w przyszłym zaś życiu przez ogień, męki i kary oczyszczające. Grzech narusza powszechny porządek ustanowiony przez Boga, przekreśla wiele osobistych wartości grzesznika i wspólnoty ludzkiej, dlatego domaga się naprawy. Obejmuje ona odnowę przyjaźni z Bogiem przez szczere i wewnętrzne nawrócenie, przez ekspiację za zniewagi i przywrócenie wartości osobistych i społecznych dobrowolnym wynagrodzeniem i cierpliwym znoszeniem kar. Cel, jaki przyświeca Kościołowi przy udzielaniu odpustów, tkwi nie tylko w chęci wspomagania wiernych w usuwaniu kar należnych, lecz jeszcze bardziej w tym, aby ich skłonić do wykonywania uczynków pobożności, pokuty i miłości – zwłaszcza takich, które przyczyniają się do wzrostu wiary i dobra wspólnego.

Odpust jest to darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi określonymi warunkami za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców Odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienia ze skarbca zasług Chrystusa i Świętych. Dla dostąpienia odpustu zupełnego wymaga się wykonania czynu, do którego jest przywiązany odpust i wypełnienia trzech warunków, którymi są: sakramentalna spowiedź, Komunia święta i modlitwa według intencji papieża. Wymaga się ponadto, aby wykluczyć wszelkie przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego. Odpusty przywiązane do modlitwy różańcowej są nader bogate. Warto przypomnieć w oparciu o zasady ogólne, że za pobożne używanie, a nawet noszenie świadome i z wiarą poświęconego różańca świętego, zyskuje się odpust częściowy. Każdy chrześcijanin winien nosić przy sobie różaniec poświęcony jako znak Matki Bożej i jak najczęściej nim się posługiwać.

Ten adres e-mail jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć